Bonjour vous tous, je suis ravie d’apprendre les nouvelles, il est vrai que j’allais de temps en temps voir votre site et ça fait plaisir d’avoir de vos nouvelles car j’ai toujours trouvé votre projet formidable… Que vous puissiez le réaliser, c’est tout bonheur. Déjà l’année passée on voulait passer en été vous dire bonjour mais les vacances avec les enfants (une période avec nous, l’autre avec leur papa) ne s’est pas bien mise. C’est année, on est décidé ! on passerait la 3ème semaine de juillet (Julie, les enfants et moi)si votre gîte est ouvert. Un autre couple avec 4 enfants (qui adore ce genre de projet) nous accompagneraient. L’idée c’est que les adultes logeraient en gîte et les enfants sous tente. Il faut juste voir si vous êtes prêts à nous accueillir et dîtes-nous aussi quels sont vos tarifs pour nous héberger et comment fonctionne la pension. Pour nous, ça roule, les enfants grandissent bien et nous habitons tout en haut du Mont-St-Aubert. Christophe, tu connais? En pleine nature… le bonheur.A très bientôt j’espère, gros bisous, laurence (ta cousine)

dag Adelheid en Christophe,

blij dat jullie terug in gang geschoten zijn met de berichten. Ik had het vernomen van je ouders. Die heb ik gezien op een colloquium dat onze studiedienst had georganiseerd afgelopen zaterdag.
Je nieuwe berichtjes zijn voor mij heel herkenbaar. Net dezelfde ervaringen. Alleen jullie project loopt veel sneller omdat jullie er samen in vliegen… Wat ik er van zie, hoed af voor het resultaat! In Testelt werk ik verder aan de bovenverdieping. De werken hadden ongeveer een half jaar stilgelegen. De fut was er uit. Je kunt je voorstellen waarom. Ik bekommer me er nu vooral om voor de kinderen een aangename en stabiele sfeer te scheppen en dat lukt steeds beter. Maar ik werk nu ook door. Nu is er vooruitzicht dat de eerste kamers bewoonbaar zijn in de krokusvakantie. Dan kunnen we ook langzaam maar zeker beginnen verschuiven en verder uitpakken. Laat ons hopen dat het dan verder blijft vooruit gaan. Ik hoop dat ik dit jaar zonder veel kleerscheuren doorkom en dan kan het alleen maar beter worden. Hou jullie goed ginder. Lichtmis is voorbij (toch ook pannenkoeken gebakken ginder?!) dus de lente komt er langzaam maar zeker aan!

Ligt de sneeuw er ondertussen nog? Hier bijna alles weg. Miserie met de treinen daarentegen…
Voor de rest lijkt iedereen nu wel echt genoeg van de winter te krijgen, dus kijken we uit naar de eerste zonnestralen en de krokussen. Nog veel werkplezier en hou tussen al dat gezwoeg door de school open hé. Veel energie toegewenst en een dikke pakkerd van de ganse Smetbende + een extra smak van mij!

Dag Heidi

Da’s alweer van vorige eeuw geleden, denk ik, dat we elkaar nog hebben gezien en/of gesproken. We overwegen net een reisje te maken-hernemen is correcter- naar Spanje, Granada. 3 Jaar geleden werd ik daar na 1 week weggeroepen voor een onweerstaanbaar jobke in Congo. We herbeginnen daar. Bij het uitstippelen van de route en het feit dat Marleen heeft staan praten met je mama maakten dat we weer op zoek gingen naar je adres. Zonder ook maar te durven beloven dat we effectief zullen kunnen langskomen -dat zou trouwens pas op het einde van de reis zijn= einde mei - hou ik het toch in mijn achterhoofd. De rit naar het zuiden zou wel langs de westkant gebeuren maar terug mag ons langs Clermont Ferrand en omgeving leiden. Who knows?
Ondertussen heb ik voor de eerste keer door de website gestruind en my goodness wat een werk, een moed!
Zalle we dan toch ma effe komme kijke?
Tot dan

Een fijne knuffel en groeten van

Hubert