Archive de octobre 2008

Les 40 ans d’Alain

Samedi 25 octobre 2008

Ca fait peur la quarantaine non ? A voir la photo ci-dessus, on pourrait le croire. Mais rassurez-vous, tout n’est qu’apparence… Ayant moi-même passé le cap cette année, j’ai trouvé un compère dans la région qui lui aussi n’y a pas coupé. Et nous avons fêté celà dignement, avec tous les amis à l’occasion d’une grande fête costumée. Thème de la soirée: personnage réel ou de fiction. Nous avons profité des soldes d’Halloween pour transformer la famille Bury en la famille Adams. Le temps de se refaire une laideur et nous voilà partis à la salle des fêtes de Saint-Quitin.

Que d’émotions que de manger et de danser en compagnie de Maya l’abeille, d’Elasti-Girl, de Blanche-Neige et ses septs nains, des Daltons, Bécassine, Winnie l’ourson, Shrek et Fiona, … j’en passe et des meilleurs. Vous pouvez en tous cas constater sur cette photo que le fêtard principal a bien apprécié la soirée. Aux dernières nouvelles, il n’aurait pas gardé trop de sequelles de son passage à la quarantaine. Tant mieux car nous espérons continuer le voir se bonnifier comme un grand vin et bien entendu… de garder la santé afin de pouvoir suivre ses futurs exploits. Bonne fête Alain!!!

Elise is jarig !!

Samedi 18 octobre 2008

oogsttijd

Dimanche 12 octobre 2008

 

Dankzij onze buren, Danielle en Jacques, hebben we een heuse groententuin op poten gezet. En met enige trots mogen we toch wel van een succesverhaal spreken ! Heel de zomer hebben we mogen  genieten van verse sla, courgettes, tomaten, … en ook nu in de herfst kunnen we oogsten. Kolen, pompoenen (15 ! ) en deze aardperen. In het Frans wordt dit topinambour en kan als een vervanger voor de aardappel beschouwd worden. Bereidt zoals patatjes is de smaak iets zoeter. Als basis voor een Auvergnatse truffade zeker niet te versmaden.

weeral een goeie daad !

Vendredi 10 octobre 2008

 

Vleermuizen zie je hier bij valavond bij de vleet. We hebben er af en toe zelfs eentje nerveus rondfladderend in onze slaapkamer. Maar in een emmer gevuld met koud regenwater en bij klaarlichte dag ? Neen, dat is geen goede idee voor die kleine nachtbraker.

Dus werd hij/zij, moeilijk te zeggen, uit de emmer gevist,  voorzichtig drooggedept en op temperatuur gebracht in een diep bord boven op de snorrende houtkachel. Toen ik 10 minuutjes later even ging kijken en het schepseltje vervaarlijk aan de rand van het bord zag hangen, wist ik dat het tijd was om hem naar veiliger oorden  te verhuizen. Dus Christophe met een vleermuis in de hand naar het houtkot waar het dankzij het schemer snel bij zijn positieven kwam en zich oriënteerde voor een bevrijdende vlucht.

Voor ik nog een foto in macro kon nemen, was hij ribedebie. Eind goed, al goed !